[verse 1]
И еве ме пак со исти траги и татуа,
Стојам бездвижно ко мермерна статуа.
Времето минува, а јас сум иста слика,
Молам, минувачи, покажувам слика.
[verse 2]
„ Го познаваш ли, го имаш видено ли Чика?“
Прашање што од петни жили вика.
Веќе не бројам месеци, години не бројам,
Ист колосек, на исто место стојам.
[bridge]
Очите ми се уморни, надежта тенка
Секој нов ден е иста сенка.
Се држам за зборот што ми го даде тогаш,
Дека ќе дојдеш, нема да доцниш многу баш.
[chorus]
Јас чекам, чекам, и срцето знае,
Дека љубовта не прaшува зошто трае.
Јас чекам, чекам, и не мрдам чекор,
Ветувањето твое ми е духовен декор
[verse 3]
Луѓе фрлаат парички и понекоја насмевка,
А јас фрлам надеж на секој нов здив во колевка
Никој не знае зошто сум секој ден тука,
Само јас и твоето име во градската бука
[verse 4]
Кај што рече ќе дојдеш со џин тоник и лед,
Тоа место ми стана и дом и свет.
Секој залез ми личи на нов почеток,
Секое утро ми шепоти со ист впечаток
[bridge]
Седум години срцето исто чука,
Седум години истата мака ме влече тука
И не помислив дека не си сакал да дојдеш,
Само дека си заглавен, ќе се појавиш, ќе поминеш.
[chorus]
Јас чекам, чекам, и срцето знае,
Дека љубовта не прашува зошто трае.
Јас чекам, чекам, без план и без крај,
На истото место, различен Мај
[verse 5]
А вистината дојде тивко, без право на глас,
Како нож низ спомен, врискајќи за спас
Ти не ме излажа, неси заборавил пат,
судбина те снашла, на кај мене попат
[bridge]
Пред седум години, напат до овој знак,
Срцето твое го покрило вечен мрак
Сега знам зошто никој не те видел тука,
Зошто јас сум жива, а ти си тишина
[chorus]
Јас чекав, чекав, и сега знам сè,
Не те чекам залудно, те чувам во себе.
Јас чекав, чекав, на исто место стојам,
Не за да дојдеш — туку за да постојам.
Јас Чекам
Емоционална приказна за тоа како љубовта нема ништо заедничко со здрав разум.
