Есенски лист

Тешка, запрашена тишина на срце кое одбива да продолжи понатаму, талкајќи низ скелетен пејзаж од заеднички тајни и избледени еха, каде љубовта преминала во засолниште на трајна, болна рана.

____________________________________________

Есенски Лист

​[Verse 1]

Стариот клуч уште во бравата спие,

На истото место кај што спиевме ние.

Секој агол чува по една тајна твоја,

сега е празен дом, избледена боја

​[Verse 2]

На масата две чаши, една со прашина,

истото вино, исполнето со тишина.

Гледам низ прозорец, пат пуст и долг,

љубовта беше храм, а сега е само бол

​[Bridge]

Времето нé лечи, тоа само не учи,

како срцето во гради да се заклучи.

Секој спомен е рана што не заздравува,

како есенски лист што на ветрот се предава

​[Verse 3]

Писмата ги чувам со стари корици

зборови тешки, ко сеништа без зеници

Дали и ти понекогаш, сонуваш за нас

или во дрог() свет бараш спас?

​[Verse 4]

Градот е ист, ама луѓето се странци,

чекорам тешко, ко со оков и ланци.

Секоја песна на тебе ме потсетува,

како невреме што ништо убаво не ветува

​[Bridge]

Времето нé лечи, тоа само не учи,

како срцето во гради да се заклучи.

Секој спомен е рана што не заздравува,

како есенски лист што на ветрот се предава

​[Chorus]

Те барам во мирисот на старата кошула,

таму кај што душава со твојата се гушнала.

Јас сум сенка од тоа што бевме ние,

под пепел од спомени, една надеж уште спие

[Break]

​[Verse 5: transition]

Ќе поминат години, ќе побелат косите

ама овој немир уште ме плаши.

Ќе останам овде, нигде не ме носете

ги чувам од заборав спомените наши

​[Bridge]

Времето нé лечи, тоа само не учи,

како срцето во гради да се заклучи.

Секој спомен е рана што не заздравува,

како есенски лист што на ветрот се предава

[Chorus]

Те барам во мирисот на старата кошула,

таму кај што душава со твојата се гушнала.

Јас сум сенка од тоа што бевме ние,

под пепел од спомени, една надеж уште спие